Plz don't get on my nerves!

Είναι κάτι ώρες που κάτι μικρό γίνεται – και άλλες πολύ μεγάλο – και επιτόπου πυροδοτεί – όλα μαζί ή και ένα ένα και όχι απαραίτητα με τη σειρά που καταγράφονται – τα πιο κάτω:

- το φρύδι αρχίζει να παίρνει την ανιούσα,

- το μάτι να γυαλίζει,

- το χειλάκι να τρεμοπαίζει,

- το σάλιο να πήζει στο στόμα (μπλιαξ),

- οι φλέβες να φουσκώνουν,

- η καρδιά να παίζει κρουστά,

- το ποδαράκι να πηγαίνει πάνω κάτω,

- το χεράκι αυτόματα να πιάνει τη μεσούλα και

- η αδρεναλίνη να κάνει πάρτι.

Είναι ακριβώς αυτές οι ίδιες ώρες που θέλεις να ουρλιάξεις στην άλλη άκρη της γραμμής λεξούλες από το Λιμάνι, φρασούλες από τη διπλανή οικοδομή, προτάσεις που δεν θυμάσαι καν από πού τις έχεις καταγράψει. Ξεχνάς ότι είσαι του σαλονιού και επί τόπου γίνεσαι του αλωνιού.

Τελικά ξεφυσάς στην άλλη άκρη της γραμμής, τινάζεις τη φράτζα, ρίχνεις και ένα φάσκελο στο ακουστικό και… γουάτ δε χεκ…

You got that right! I had a bad day @ work. L