Ψωνίζοντας για γάμο (part 2)

Τα λέγαμε και την άλλη φορά για αυτό είπα να σου πω και τη συνέχεια. Το δώρο διαλέχτηκε από την νύφη και καλή μου φίλη και εγώ το πήγα την Τετάρτη που έκανε και το κρεβάτι. Χθες ήταν ο  γάμος και με άδεια χέρια δεν θα πήγαινα. Έψαχνα ένα δώρο που να είναι του γούστου μου αλλά και να ταιριάζει στο σπίτι της. Ένα δώρο που θα ήταν χρήσιμο – με την έννοια ότι δεν θα το αγόραζε η ίδια – αλλά και διαφορετικό – όχι ένα ακόμα πυρέξ, τασάκι, βάζο, γιου νέιμ ιτ.

Τη λύση τη βρήκα στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη. Εκεί θα έπαιρνα ένα κομμάτι μικρής τέχνης που θα έμενε στη φίλη μου και σίγουρα δεν θα το είχαν σκεφτεί αρκετοί από τους καλεσμένους της. Εκεί μάλιστα έμαθα και την σημασία της λέξης φωτοφόρ (photophore). Ευτυχώς, από ότι κατάλαβα στη συνέχεια δεν είμαι η μόνη που δεν ήξερε τη σημασία της λέξης. Το φωτοφόρ από ότι κατάλαβα είναι οποιοδήποτε δοχείο ή “βάση” στην οποία τοποθετούμε τα μικρά κεράκια ρεσώ για να αναδυκνείει το χρώμα, το σχέδιο κτλ.

img_3393

Αυτό το φωτοφόρ του Ι. Μόραλη της πήρα λοιπόν και νομίζω ότι θα της αρέσει πολύ! :) Και επειδή με ήξερε καλά και ότι ποτέ δεν θα σηκωνόμουν για την ανθοδέσμη… ήρθε και μου την εναπόθεσε αμέσως στα χέρια.

Δεν είναι το πιο όμορφο μπουκέτο;

img_3398

Και στα δικά μας οι ανύπαντρες…όσες το επιθυμούν φυσικά! :)

17 Comments. Would you like to comment?

Leave a Reply