Το κλασσικό πρόβλημα: πού να βρεις τόσα στολίδια; Βασικά, τη μία χρονιά παίρνεις το δέντρο με λίγες μπάλες και καλείς μερικούς φίλους για ]]> Στόλισα! Από την 1η του μήνα. Δεν είμαι όμως ικανοποιημένη. Το σαλόνι μου είναι χριστουγεννιάτικο, η τραπεζαρία λιγότερο κι όσο προχωράμε στα υπόλοιπα δωμάτια… λες και ο Αι Βασίλης ξέχασε να περάσει…

Το κλασσικό πρόβλημα: πού να βρεις τόσα στολίδια; Βασικά, τη μία χρονιά παίρνεις το δέντρο με λίγες μπάλες και καλείς μερικούς φίλους για φαγητό λέγοντας να φέρουν την κάρτα και το στολίδι τους (έτσι κάνω εγώ!). Την επόμενη θα ξαναπάρεις μερικά στολίδια για να καλύψεις τις “τρύπες”.  Ετσι κάθε χρονιά μαζεύεις όλο και περισσότερα στολίδια. Όσο μαζεύεις, απλώνεσαι. ΟΚ, το μπάνιο με κάλτσα του Αϊ Βασίλη για εμένα είναι τραγικό αλλά 2 κόκκινα κεράκια και μερικές χριστουγεννιάτικες μπάλες απέριττα ριγμένες δεν έβλαψαν κανένα…

Είδα λοιπόν αυτό εδώ το σπίτι στο House2Home και πολύ μου άρεσε.

Η τραπεζαρία έχει αυτά τα όμορφα αστέρια στον τοίχο και "φυσικά" το δέντρο

Τα στόρια και το περβάζι κλασικά μέρη για διακόσμηση. Κι η γιρλάντα που ενώνει το φωτιστικό με το παράθυρο πρέπει να είναι "handmade". Μερικές κάρτες από φίλους, λίγη κορδέλα, κι έτοιμη!

Χωρίς να αλλάζει η "ουσία" του χώρου (να μην αποσπάς το βλέμμα από την τιβι) τα στολίδια και το βάζο με τις μπάλες κλέβουν άθελά τους την παράσταση!

Βοηθάει το κόκκινο χαλί βέβαια...αλλά δες και το αστέρι στο πάτωμα όπως και τις κάρτες κολλημένες στον καθρέφτη...

Κουτιά με λαμπερά χρώματα και κορδέλες που κάνουν αντίθεση...γεμίζουν και φτιάχνουν μια όμορφη γωνιά!

Στο μπάνιο απλά πράγματα...κόκκινες ή λευκές πετσέτες και ρεσώ που δίνουν ζεστασιά σε έναν - κατά τα άλλα - κρύο χώρο...

Κι εδώ μπορείς να βάλεις φωτάκια στο κεφαλάρι, κάλτσες στα κομοδίνα, όμορφα κεριά και η ζεστή διάθεση έρχεται αμέσως!

Στο ίδιο το post θα βρεις και από πού μπορείς να ψωνίσεις ορισμένα αντικείμενα που σου άρεσαν.

Γενικά: επιστράτευσε τα άδεια βάζα, φανάρια, πιατέλες και γέμισά τα με πολύχρωμες μπάλες, κεριά και φυσικά γλυκά! Καλές γιορτές να έχουμε!

Για να ηρεμήσω από το πολύ φαί ξεκλέβω χρόνο ]]> Πέρασαν τα Χριστούγεννα, φάγαμε τα μελομακάρονα, τους κουραμπιέδες και τη γαλοπούλα. Δεν ξέρω τι έμεινε να φάμε μέχρι… μεθαύριο! Ευτυχώς αυτή η ατέλειωτη κραιπάλη φαγητού και ποτού, οδεύει στο τέλος της γιατί εγώ έχω πνιγεί σε εφιάλτες – από το πολύ φαί προσπαθώ να με καθησυχάσω…

Για να ηρεμήσω από το πολύ φαί ξεκλέβω χρόνο να διαβάσω το βιβλίο της Λένας Διβάνη – ” τί θα γίνω άμα δεν μεγαλώσω¨, που αγόρασα προχθές.

Ανάμεσα σε διάφορες αλήθειες και ερωτηματικά, έχει και 3 κεφάλαια αφιερωμένα “ΠΡΟΣ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ”:

- Ξέρεις τι να μου πάρεις;

- Ξέρεις τι να μου φέρεις;

- Πότε θα ‘ρθουν “τα πιο ωραία μας Χριστούγεννα”;

Στο τελευταίο από τα πιο πάνω βρήκα και το ακόλουθο απόσπασμα που μου άρεσε και μιας και είναι επίκαιρο… στο παραθέτω:

”    Και αυτό που σου ζητάω σαν χάρη, αγαπητό Πνεύμα των Χριστουγέννων, είναι να στείλεις, μια στιγμούλα έστω, μια σκέψη στο κεφάλι των απέξω όσο εμείς πίνουμε τη σαμπάνια της γιορτής από το ίδιο ποτήρι.

    Η ζωή είναι μια ρόδα, να τους πεις (το ξέρουν, αλλά δεν έχει σημασία, πίστεψέ με, αυτά που όλοι ξέρουν πρέπει πιο επόμονα να επαναλαμβάνουμε για να τ’ακούσει κανείς) κι εμείς εκεί μέσα απολαμβάνουμε τη φωτεινή της πλευρά για λίγο.Το ξέρουμε αυτό, γι’ αυτό μας φαίνεται η γεύση του κρασιού τόσο έντονη και το σουφλέ της σοκολάτας θεϊκό κι ο αγαπημένος μας ο πιο όμορφος του κόσμου.

   Είναι η στιγμή μας τώρα, πες τους, γι΄αυτό πρέπει να τη ζήσουμε με όλα τα φωτάκια μας αναμμένα. Γιατί θα σβήσει ο ήλιος και τα παράθυρα θα κλείσουν και η ζωή μας αύριο θα γεμίσει σκιές. Γιατί κι εμείς θα περάσουμε με τη σειρά μας στη σκοτεινή πλευρά, όπου η αρρώστια, ο πόνος και ο αποχωρισμός. 

   Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα αυτά, να περάσουμε στην κρύα χώρα των απέξω φορώντας τουλάχιστον ένα ζεστό παλτό, υφασμένο με τα χαμόγελα, τους έρωτες και τις γιορτές του παρελθόντος. Μέχρι να περάσουν οι δύσκολοι καιροί (γιατί, δόξα τω Θεώ, κι αυτοί περνάνε. Να τους το τονίσεις, αγαπητό Πνεύμα των Χριστουγέννων, γιατί αυτό κι αν δεν θέλει να το ακούσει κανείς…).

   Κι όταν περάσουν και ξαναβρεθούμε στην ηλιόλουστη πλευρά, τότε η είσοδός μας θα είναι πραγματικά θριαμβευτική, η ορχήστρα θα παίζει μόνο για μας (νομίζω το αγαπημένο μου τραγούδι: “Chill out, things gonna change”) και το χαμόγελό μας θα αστράφτει περισσότερο από τα λαμπάκια του δέντρου.

  Τότε θα είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε τα πιο ωραία μας Χριστούγεννα!”

Μπορεί να μην είναι για πολλούς από εμάς τα πιο ωραία μας Χριστούγεννα όμως μη στερηθείς καμία αγκαλιά και κανένα φιλί, φάε τις αγαπημένες σου γεύσεις και πέρνα τον χρόνο σου όπως πρέπει για να χαμογελάς. Σίγουρα η ρόδα θα γυρίσει πάλι και κάποια στιγμή θα βρεθούμε πάλι από κάτω. Θα έχουμε όμως τις πιο χαρούμενες στιγμές για να θυμόμαστε…

Καλή χρονιά να έχουμε!